Filippus rende naar een vreemdeling toe
Zo staat het er in Handelingen 8 vers 30. Filippus had een zegenrijke bediening in Samaria, maar de Heilige Geest gaf hem de opdracht naar een vreemdeling toe te gaan die op bezoek was geweest. Filippus is meteen gehoorzaam en rent achter de wagen aan. Waarschijnlijk moest Filippus ook wel rennen om de wagen van de Ethiopische gast, die door een paard of ezel getrokken werd, in te kunnen halen. Niet zo eervol voor een volwassen man. Filippus is ertoe bereid.
Vaak belemmert bureaucratische traagheid ons in de kerk bij het missionaire werk. We zijn druk met het gewone werk en aarzelen bij nieuwe (missionaire) uitdagingen. Dan vergaderen we, schrijven we beleidsstukken en appen elkaar eindeloos voordat we in beweging komen. Ondertussen ‘rijdt de wagen door’. Bij asielzoekers is er vaak in het begin openheid voor het evangelie, maar zakt die weg naarmate mensen hier langer zijn en gewend raken aan een samenleving zonder God. Ook bij andere zoekers geldt dat ze makkelijk afhaken als wij als kerk traag zijn om aandacht aan hen te geven. Ik reed op een zondagmiddag langs een kerk. Pal voor de deur van de kerk zat het plein vol spelende kinderen en hun moslimouders, maar de kerkdeur was op slot, er was niemand van de kerk. Is dit kenmerkend voor onze kerken?
In de samenleving rijdt de wagen van de ontwikkelingen rond asielzoekers en moslims door. We moeten dat als kerk niet passief aan ons voorbij laten gaan. Opnieuw lijken asielzoekers en moslims veel aandacht te krijgen bij de Tweede Kamerverkiezingen. Linkse partijen denken daar heel anders over dan rechtse partijen en er blijft weinig ruimte over voor het midden. Je kunt kiezen tussen een vriendelijke blonde vrouw of een norse moslimvrouw met hoofddoek, zo berichtte Wilders deze zomer op X. Dit soort kwetsende uitingen heeft als effect dat ook serieuze zorgen als islamofobie worden afgedaan. We zien in Engeland hoe moslimorganisaties zich inspannen om iedere vorm van kritiek op de islam strafbaar te maken. Die kant moeten we niet op.
Het valt moeilijk te ontkennen dat inmiddels in vrijwel alle steden van Nederland op straat, op het werk, op school en in de zorg goed te zien is dat het aantal migranten aanzienlijk is toegenomen. De samenleving verandert daardoor en moslims zoeken meer ruimte voor de islam. Een aanzienlijk deel van de bevolking is daar beducht voor en wil een strenger asielbeleid om dat tegen te gaan. Dat zal de komende maanden voor meer verdeeldheid zorgen.
Nu de meningen in de samenleving heftig botsen, is het zaak dat we als kerk oog hebben voor de mensen om wie het gaat en naar hen uitreiken met het evangelie. Asielzoekers, migranten, moslims, het maakt nogal verschil wanneer we regelmatig met concrete mensen uit deze gemeenschappen omgaan. Dan zijn we genuanceerder in ons oordeel en kunnen we ook tot beter beleid komen om de samenleving leefbaar te houden. Als kerk moeten we gericht zijn op Gods koninkrijk. Juist in deze tijd zou het een getuigenis van hoop zijn voor de samenleving wanneer de kerk laat zien hoe mensen uit allerlei achtergronden eenheid vinden als Christus hun koning wordt.
Cees Rentier, predikant-directeur
Dit artikel verscheen in ons kwartaalblad Orientatie (nummer 160, september 2025)
Lees meer artikelen uit Oriëntatie online en/of meld u aan om het blad 4x per jaar gratis thuis te ontvangen.
